Den Haag – Vitesse is dus geen replay geworden van vorig seizoen. Wel is er passie te zien geweest binnen de lijnen, maar de vereiste winst is niet op het scorebord getoverd. Dit tot onvrede van alles en iedereen die Den Haag een warm hart toedraagt.

Het minimale vereiste, met inzet voetballen, heeft dus niet tot het gewenste resultaat geleid. Het hele team  draaide mee in de “powerplay”, met Jens Toornstra (wederom) voorop. Hij lijkt zo langzaam maar zeker een constante buffelfactor te worden in het team. Verder viel het frisse spel van Verhoek op, die met een aantal goede acties en voorzetten de Haagse aanvallende bedoelingen heeft verwoord. Oper heeft helaas nog niet kunnen brengen waar we op gehoopt hebben, namelijk doelpunten.

Er zijn nu dus nog maar 8 wedstrijden, waarin zo’n 11 punten gehaald moeten worden.  Hierin zitten 4 thuiswedstrijden. Als de resterende wedstrijden met gelijke inzet afgewerkt worden, dan kunnen er nog wel wat punten gesprokkeld worden.

Maar sprokkelen is te weinig. De kansen die je krijgt, moeten verzilverd worden. En daar heeft het deze wedstrijd wederom aan ontbroken. Het zegt genoeg dat Kum als verdediger de gelijkmaker aan heeft laten tekenen. Kortom, het bekende verhaal waar Den Haag het hele seizoen al mee worstelt: scorend vermogen. Overigens worstelt Den Haag ook met verdedigen. Met de Vitesse goal heeft Den Haag de twijfelachtige eer om koploper te zijn in het aantal tegengoals: 51 maar liefst.

Verdedigend spelen is dus niet weggelegd voor de Hagenezen, maar dat wist ik al langer. Inmiddels is de aanvallende weg wel ingeslagen, maar ik ben bang dat dit veel te laat gebeurd is. De tijd dringt, en dat besef is bij veel supporters aanwezig. Bij de spelers overigens onderhand ook. De reacties na de wedstrijd zijn alleszeggend. Een ontevreden publiek en balende spelers, die hun werklust niet beloond zien. 1 punt is simpelweg te weinig met de huidige positie op de ranglijst. Zeker in 2 thuiswedstrijden tegen directe concurrenten.

Even ter illustratie: was deze wedstrijd 10 rondes terug gespeeld, dan was iedereen met een redelijk voldaan gevoel huiswaarts gekeerd. Een punt, passie, kansen en een volle bak, jammer, volgende wedstrijd beter. Maar die vlieger gaat nu niet op. De volgende wedstrijd is namelijk tegen de koploper in spe, FC Twente. Ik hoop op een wonder, maar gok op een eentje in de Toto. En dan zijn er nog maar 7 wedstrijden om 11 punten te behalen.

Als laatste wil ik nog even wat kwijt over de invalbeurt van Knopper. In de 88e (!) minuut mocht hij op komen draven om het team te versterken. Deze tijdrekkende actie sloeg echt nergens op. Respectloos naar de topscorer van vorig seizoen, die naar mijn mening in de basis had moeten beginnen. Ook paste het niet in de hectiek van de slotminuten, waarbij iedereen toch nog hoopt op een Haagse treffer.

Atteveld heeft ongetwijfeld een herhaling van vorige week willen voorkomen. Maar een speler van het kaliber Knopper gebruik je daar niet voor. Gooi dan een Horvath erin als je je gelijkspel wilt verankeren. Maar goed, er zal vast weer een fantastisch verdedigend betoog gehouden zijn, die deze wissel uiteindelijk rechtvaardigt in de ogen van onze trainer. Ik vraag me serieus af wat er op zijn cijferlijst staat voor Mental Coaching. Afgaande op deze wissel kan dat nooit hoog geweest zijn…

Commentaar (0)

RSS feed Commentaar

Naam

Commentaar

kleiner | groter

Versturen via email (Alleen voor geregistreerde gebruikers)

Geef commentaar Voorbeeld