De drankrekening in Oosterbeek
Geschreven door Billy Odol    Afdrukken E-mail

 Na de dikverdiende overwinning op AZ afgelopen zaterdag staat FC Den Haag weer op een plek waar het thuishoort, namelijk in het linkerrijtje. Dat doet mij terugdenken aan de eind jaren ‘70, in die periode was het heel normaal dat Den Haag ieder jaar in het linkerrijtje eindigde.

 

Op woensdagavond 4 april 1979 stond de uitwedstrijd tegen Vitesse op het programma. Met een door Hague City georganiseerde busreis ging ik als 16 jarige scholier mee naar het verre Arnhem. In de namiddag vertrok één bus richting het oosten.

 

Aangezien de bus al ruim voor de files vertrok, verliep de reis voorspoedig. We waren zelfs zo snel voorbij Utrecht dat we veel te vroeg bij het stadion van Vitesse zouden arriveren. De autoriteiten waren hier kennelijk niet zo blij mee, dus werd er noodgedwongen een tussenstop in het pittoreske Oosterbeek gehouden. De groep verdeelde zich in tweeën. De ene helft (de ouderen) ging naar een oubollig cafe/restaurant en de rest ging richting winkelstraat op daar te gaan ‘shoppen’. Ik had honger, dus besloot ik met de eerste groep mee te gaan naar het cafe. Daar aangekomen bestelde ik een colaatje en twee kroketten met brood. De rest zaten allemaal stevig aan het bier. Nadat ik mijn bestelling (wat behoorlijk lang duurde eer ik het opgediend kreeg) had opgegeten, rekende ik keurig af. Later zou blijken dat waarschijnlijk niet iedereen had afgerekend.

 

Rond half 7 verzamelde iedereen zich weer bij de bus. Een aantal uit de groep die ging winkelen, droeg rare strohoeden die zij in een winkel hadden ‘gevonden’, anderen hadden weer stapels LP’s bij zich. Alles verdween in de laadbak van de bus. De andere groep die uit het cafe/restaurant kwam, was omgeven door een behoorlijk bierlucht. Er leek geen vuiltje aan de lucht, toen wij enige tijd later bij het oude vervallen stadion van Vitesse, Monnikenhuizen aankwamen. Wij mochten echter de bus niet uit. Er kwam een inval van rechercheurs en de bus moest rechtsomkeert maken. De bus kreeg een escorte van politiewagens. Even later reden we het binnenplein van het politiebureau op. Op dat plein zagen we twee rijen met politiehonden die een soort ‘erehaag’ vormden. De rechercheurs vertelden ons dat we één voor één de bus moesten verlaten en uit moesten kijken voor de honden. En zo geschiedde, wij liepen als een soort krijgsgevangenen met de handen op het hoofd langs de blaffende politiehonden die links en rechts naast ons stonden te blaffen. We werden een hoek van het plein in gedreven en een aantal van ons werden eruit gepikt voor verhoor.

 

Op dat moment kwam er een grote mercedes het plein oprijden, De man die uitstapte herkende ik meteen. Het was de uitbater van het oubollige cafe uit Oosterbeek. De man was een echte patser. Nette zwarte broek en wit overhemd, de mouwen aan de onderkant omgeslagen. Uiteraard was deze kunstpooier ook voorzien van een gouden ketting en bijpassende armband. Ik hoorde de man met luidde stem en een bij ons gelukkig onbekend accent roepen dat hij degene die de drankrekening niet betaald had, wel even aan kwam wijzen. De kroegbaas, voorzien van een aanzienlijke bierbuik die ver over zijn riem heen reikte (type Hazes), kwam stoer en breed aangelopen. Hij was echter minder voorzichtig dan wij, toen hij de rij met politiehonden passeerde en liep er gevaarlijk dicht langs. Één van de Duitse herders zag zijn kans schoon en beet de patser keihard in zijn hand. De hond liet tot groot genoegen van de groep supporters, waaruit een gejuich ontsteeg, niet meer los. Met een hevig bloedende wond droop de man met een van pijn verwrongen gezicht af. Hij kon niet eens meer de daders aanwijzen. Even later zat iedereen weer vrolijk in de bus.

 

Toen wij het uitvak op Monnikenhuizen betraden stond daar maar één FC Den Haag supporter, die als enige met de trein was gekomen. Het was al rust. Even later kwamen de spelers het veld op voor de tweede helft. De wedstrijd eindigde in een bloedeloze 1-1. Rest nog te vermelden dat aan Arnhemse zijde de legendarische Charlie Bosveld meespeelde en onze Haagse held was Lex Schoenmaker die voor de enige Haagse treffer zorgde. Op de terugweg werd er gelukkig niet meer in Oosterbeek gestopt.

 

Door Billy Odol

Commentaar (0)add comment
feedRSS feed Commentaar

Schrijf commentaar

busy